ข้อตกลงการจัดการทรัพย์สินทั้งหมดจะแตกต่าง. คุณต้องมองทุกข้อตกลงไปด้วยหวีฟันเพื่อให้แน่ใจว่าคุณเข้าใจว่าสิ่งที่คุณเห็นพ้องที่จะ.
เพียงเพราะผู้จัดการบอกคุณบางอย่างด้วยวาจาไม่ได้หมายความว่ามันจะรวมอยู่ในข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรจากสัญญา, และเพียงเพราะผู้จัดการคนหนึ่งบอกคุณสิ่งที่เป็นมาตรฐาน, ไม่ได้ทำให้มันเป็นจริง. คุณควรจะตั้งคำถามและตรวจสอบจนกว่าคุณจะรู้สึกสะดวกสบายในการตัดสินใจ. ที่นี่หกส่วนให้ความสนใจกับเป็น.
- บริการและค่าธรรมเนียม
คุณต้องเข้าใจสิ่งที่ให้บริการจะรวมอยู่ในค่าธรรมเนียมการจัดการ, สิ่งที่ให้บริการสามารถดำเนินการได้โดยมีค่าธรรมเนียมเพิ่มเติมและสิ่งที่ให้บริการจะไม่สามารถดำเนินการภายใต้สถานการณ์ใด.
ค่าธรรมเนียมการจัดการเป็นชนิดที่พบบ่อยที่สุดของค่าธรรมเนียมว่าผู้จัดการทรัพย์สินจะคิดค่าบริการ. ให้ความสนใจใกล้เคียงกับวิธีค่าธรรมเนียมนี้มีโครงสร้าง. ถ้า, ออกจากสามผู้จัดการในอนาคต, หนึ่งค่าใช้จ่ายค่าธรรมเนียมการจัดการของ 4%, ขณะที่อีกสองคิดค่าใช้จ่ายของ 6%, ไม่ได้เขียน 6% ผู้จัดการออกอย่างรวดเร็ว. คุณจริงๆต้องอ่านพิมพ์ดีเพื่อดูสิ่งที่จะรวมอยู่ในค่าธรรมเนียม.
ผู้จัดการกับ 4% ค่าบริการอาจจะไม่ได้บอกคุณว่าจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมเพิ่มเติมสำหรับสิ่งที่พวกเขาคิดว่าจะเป็น“หน้าที่จัดการพิเศษ” เช่นตำแหน่งงานว่างในการกรอกข้อมูล, การจ่ายเงินค่า, ปัญหาการบำรุงรักษา, และขั้นตอนการขับไล่. คุณจะต้องอ่านสัญญาการจัดการอย่างใกล้ชิดเพื่อตรวจสอบสิ่งที่ให้บริการจะรวมจริงในค่าธรรมเนียมการจัดการบริการและสิ่งที่ได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษและต้องชำระเงินเพิ่มเติม.
สำหรับการให้บริการที่ได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ, ข้อตกลงดังกล่าวควรสะกดอย่างชัดเจนวิธีการที่คุณจะคิดค่าบริการในการปฏิบัติหน้าที่เหล่านี้, ไม่ว่าจะมีค่าแบน, ค่าบริการร้อยละหรือถ้าค่าบริการจะถูกกำหนดในกรณีพื้นฐานก่อนที่จะมีการให้บริการ.
นอกจากนี้จะต้องตระหนักถึงการให้บริการผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์จะไม่ดำเนินการภายใต้สถานการณ์ใด. นี้จะแตกต่างจาก บริษัท บริษัท แต่ยกเว้นทั่วไปรวมถึงการรีไฟแนนซ์ทรัพย์สินหรือการเปลี่ยนแปลงที่กว้างขวาง. ตรวจสอบให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่ได้ไม่รวมสิ่งที่คุณพิจารณาแน่นอนสิ่งจำเป็นสำหรับการว่าจ้างผู้จัดการทรัพย์สินเช่นการหาผู้เช่า, เก็บค่าเช่าหรือการจัดการเหตุฉุกเฉิน.
- ความรับผิดชอบของเจ้าของทรัพย์สิน
ส่วนของสัญญานี้จะกำหนดสิ่งที่คุณมีภาระผูกพันที่จะทำโดยการลงนามในสัญญาและสิ่งที่คุณจะมีการป้องกันจากการทำ.
ตัวอย่างที่สองของภาระหน้าที่ของเจ้าของทรัพย์สินที่มี:
การตั้งค่าและรักษาทุนสำรอง – คุณจะได้รับการคาดหวังว่าจะนำจำนวนเงินที่ระบุเงินเข้ากองทุนสำรองที่ผู้จัดการทรัพย์สินสามารถเข้าถึงการจัดการกับภาระหน้าที่ในชีวิตประจำวัน, ปัญหาการบำรุงรักษาและเหตุฉุกเฉิน. คุณยังรับผิดชอบในการเติมเงินกองทุนเพื่อให้มั่นใจว่ามันไม่เคยต่ำกว่าจำนวนเงินที่ระบุ.
ที่จะได้รับและรักษาประกันที่เหมาะสม- สัญญาการจัดการควรระบุประเภทของการประกันและปริมาณของการคุ้มครองที่พวกเขาต้องการให้คุณได้รับ. นอกจากนี้ยังควรทราบหาก บริษัท จัดการทรัพย์สินจะต้องรวมอยู่ภายใต้การคุ้มครองของคุณ.
สองตัวอย่างของข้อ จำกัด ในการเจ้าของทรัพย์สินที่มี:
สัญญาส่วนใหญ่จะป้องกันไม่ให้เจ้าของทรัพย์สินจากการวางผู้เช่าในทรัพย์สินของตัวเอง- นี้จะหมายถึงการปกป้องผู้จัดการทรัพย์สินจากการมีการจัดการผู้เช่าที่ไม่ได้รับการคัดเลือกตามแนวทางของพวกเขา.
เจ้าของทรัพย์สินอาจจะไม่ได้ใส่ทรัพย์สินจนกว่าพวกเขาจะแจ้งให้ผู้เช่าก่อนหรือได้รับอนุมัติจากผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์.
- โอกาสที่อยู่อาศัยที่เท่าเทียมกัน
คุณต้องการให้แน่ใจว่าข้อตกลงการจัดการจะมีส่วนที่บอกว่าพวกเขาสนับสนุนโอกาสที่อยู่อาศัยที่เท่าเทียมกัน. มันควรจะกล่าวว่าพวกเขาปฏิบัติตามทั้งของรัฐและรัฐบาลกลางกฎหมายที่อยู่อาศัยที่เป็นธรรม.
- ความรับผิดชอบ
ใส่ใจกับข้อที่ไม่เป็นอันตรายไว้. นี้เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงที่จำกัดความรับผิดของผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์ของ. โดยทั่วไปแล้ว, ข้อนี้จะปกป้องผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์ยกเว้นในกรณีที่พวกเขาได้รับประมาท.
ผู้จัดการสถานที่ให้บริการไม่ได้, อย่างไรก็ตาม, ความรับผิดชอบสำหรับความประมาทของบุคคลที่สามพวกเขาจ้าง. ตัวอย่างเช่น, พวกเขาจะไม่รับผิดชอบหากพวกเขาจ้างผู้รับเหมา, และผู้รับเหมาที่ทำให้เกิดความเสียหายต่อทรัพย์สิน. คุณควรให้แน่ใจว่ามี“การดูแลที่เหมาะสม” ประโยคหนึ่งในข้อตกลงดังกล่าว. ตัวอย่างเช่น, พวกเขาจะไม่ต้องรับผิดถ้า“การดูแลที่เหมาะสม” ได้รับการเมื่อการจ้างงานบุคคลที่สาม- เรียกอีกอย่างว่าพวกเขาควรจะทำวิจัยของพวกเขาและไม่ได้จ้างผู้รับเหมาที่มีประวัติของการร้องเรียนกับพวกเขา.
- สัญญาระยะเวลา
คุณจะต้องพยายามหลีกเลี่ยงการลงนามในข้อตกลงระยะยาวจนกว่าคุณได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นผลมาจาก, และความเชื่อมั่นใน, บริษัท จัดการ. น่าเสียดาย, ส่วนใหญ่ บริษัท จัดการจะไม่ลงนามในสัญญาน้อยกว่าหนึ่งปี. ในกรณีนี้คุณจะต้องการที่จะตรวจทานการให้การเลิกจ้างและให้แน่ใจว่าคุณสามารถที่จะบอกเลิกสัญญาถ้าคุณมีความพึงพอใจกับการบริการ.
- ข้อสิ้นสุด
ตรวจสอบให้แน่ใจข้อตกลงที่ชัดเจนมีการยกเลิกหรือการยกเลิกข้อ. มันควรระบุว่าทำไมและเมื่อผู้จัดการทรัพย์สิน / บริษัท จัดการมีสิทธิที่จะบอกเลิกสัญญาและเมื่อคุณ, เจ้าของ, มีสิทธิที่จะบอกเลิกสัญญา.
คุณมักจะได้รับอนุญาตให้บอกเลิกสัญญาโดยให้ระหว่าง 30 และ 90 แจ้งให้ทราบล่วงหน้าวัน. อย่างไรก็ตาม, คุณมักจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมในการยกเลิกสัญญาในช่วงต้น. ค่าธรรมเนียมนี้จะแตกต่างจากไม่กี่ร้อยดอลลาร์ที่จะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมทั้งหมด บริษัท จัดการจะได้สะสมในช่วงระยะเวลาของสัญญา. ตรวจสอบให้แน่ใจรัฐสัญญา บริษัท จัดการทรัพย์สินที่จะต้องให้คุณอย่างน้อย 30 วันที่แจ้งให้ทราบถ้าพวกเขาตัดสินใจที่จะยกเลิกสัญญาที่สิ้นสุดของพวกเขา.
คุณจะต้องการที่จะมองหาการทำสัญญาที่ไม่จำเป็นต้องทำให้เกิดการบอกเลิกสัญญาได้. นอกจากนี้คุณยังจะต้องการบทบัญญัติรวมที่ช่วยให้คุณบอกเลิกสัญญาโดยไม่มีการลงโทษหาก บริษัท จัดการล้มเหลวในการหาผู้เช่าภายในระยะเวลาที่ระบุ.
นอกจากนี้ควรมีรายชื่อของหน้าที่ที่จะต้องเกิดขึ้นเมื่อมีการยกเลิกและหน้าต่างเวลาที่พวกเขาจะต้องเสร็จสิ้นภายใน. ตัวอย่างเช่น, ทรัพย์สินของ บริษัท จัดการจะต้องให้เจ้าของทรัพย์สินที่มีสำเนาของสัญญาเช่าผู้เช่าทั้งหมดภายใน 14 วันของการยกเลิกสัญญา; หรือเงินทั้งหมดที่ค้างจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะต้องชำระเงินภายใน 30 วันของการยกเลิกสัญญา.
